Symphony 1: The Seven Wonders of the Ancient World

In de Oudheid werden de zeven mooiste monumenten ‘De Zeven Wereldwonderen’ genoemd.

Symfonie nr. 1 schildert een muzikaal portret van deze schitterende bouwwerken, die nu, op één na, allemaal verwoest zijn.

Delen

1. IThe Temple of Artemis Het openingsdeel van de symfonie bestaat uit drie thema’s. Het hoofdthema en tevens het beginthema stelt de indrukwekkende aanblik van de tempel voor. De tempel bestond immers uit 127 pilaren, was 130 meter lang, 20 meter hoog en was volledig bekleed met marmer. Het tweede thema (dat zijn intrede doet vanaf de 3/4 maat) is het jachtthema. De godin Artemis stond symbool voor de jacht, natuur en vruchtbaarheid. Het jachtthema mondt uit in een vol georkestreerde passage die de schoonheid van de natuur symboliseert. Na het terugkeren van het jachtthema eindigt het deel met de aanblik van de tempel.
2. IIThe Great Pyramid of Cheops Het bekendste wereldwonder is toch wel de piramide van Cheops. Dit is ook het enige wereldwonder dat nog overeind staat. Dit deel uit de symfonie begint met een cluster in het basregister, waarin celli en de pauk glissando maken. Dit beeldt de beklemmende hitte van de woestijn uit. De klarinetten, saxofoons en fluiten blazen door hun instrument en pakken de grepen die bij de genoteerde noten horen. Hierdoor vergroot of verkleint het instrument en zullen er heel zacht toonhoogtes te horen zijn. Dit symboliseert de minimale veranderingen van het zand in de woestijn die de wind aanbrengt. In de verte verschijnt aan de horizon de piramide. De passage daarna is de opbouw van de piramide. Het verslepen van de stenen en het aanbrengen van de verschillende lagen is in de partituur letterlijk terug te vinden; steeds vormt een nieuwe instrumentengroep een laag op de piramide. Het hoofdthema doet nu haar intrede. Een zachte passage met zweepslagen verwijst naar de vraag of de piramide door slaven gebouwd is. Het stuk eindigt weer in de hitte van de woestijn.
3. IIIThe Statue of Zeus Zeus is de oppergod van alle Griekse goden en tevens de god van de bliksem. Dit deel is een karakterbeschrijving van Zeus. Het begint met een extreme woedeaanval, iets dat Zeus vaak overvalt als hem iets tegenzit. De thundersheet verbeeldt uiteraard de bliksemschichten die Zeus naar de aarde stuurt. Dit thema loopt over in een thema dat de kracht van Zeus uitbeeldt. Dit thema wordt zowel legato als marcato uitgevoerd. Vervolgens, na een snelle zachte passage met luide blikseminslagen, brengen de trombones en lage hoorns een nieuw thema dat de trots van Zeus voorstelt. De Griekse goden leefden op Olympus, een berg die tot in de wolken reikte. De Olympus werd vaak aangevallen door kwaadaardige monsters. Zeus ging altijd voorop in de strijd als Olympus werd aangevallen. De 9/8 maat passage beeldt dit uit. Zeus en de goden overwinnen het kwaad en het overwinningsthema doet zijn intrede. Het stuk eindigt met het beginthema.
4. IVThe Mausoleum at Halicarnassus Het gefluister van de doden en andere grafgeluiden leiden dit deel in. Het deel geeft het contrast weer tussen de functie en de schoonheid van het bouwwerk: het mausoleum was een graf voor de koning van Halicarnassus, maar was een prachtig met goud bekleed gebouw. Na de zang en de solopassages in fluit en klarinet komt het hoofdthema, dat de schoonheid van het wereldwonder verbeeldt, aan bod. Na dit thema volgt de grafstoet die de koning begeleid heeft naar zijn graf. Het deel eindigt met het hoofdthema.
5. VThe Hanging Gardens of Babylon Dit deel is het rustpunt van de symfonie. De hangende tuinen van Babylon worden in de literatuur omschreven als de mooiste tuinen ooit aangelegd. De tuinen bestonden uit verschillende plateaus die met trappen aan elkaar verbonden waren. Naast de meest exotische diersoorten en planten had water een belangrijk aandeel in de tuinen. Dichters uit die tijd schreven over omhoog stromende beken en geluidsloze watervallen. Nooit zijn er overblijfselen gevonden van deze tuinen en het is ook maar sterk de vraag of ze ooit bestaan hebben en zo ja in welke vorm. Dit deel van de symfonie begint en eindigt daarom ook met mysterieuze klanken. Verschillende klankblokken lopen in elkaar over en verbeelden de plateaus van de tuin. Het middengedeelte is rustgevend en toont de prachtige flora en fauna van de verschillende plateaus.
6. VIThe Lighthouse of Alexandria Een 112 meter hoge vuurtoren die beroemd is geworden vanwege zijn ingenieuze spiegelconstructie. ‘s Nachts brandde er een groot vuur en overdag werd de zon weerkaatst door de spiegels. Hierdoor konden schepen Alexandria al van verre zien liggen. Het begin van het deel beeldt een rustige zee uit, waarin het licht van de vuurtoren weerspiegelt. Twee hoorns en een euphonium beelden de zonsondergang uit. ‘s Nachts steekt er een storm op; materiaal uit het derde deel (Zeus, de god van de bliksem) neemt het op tegen het vuurtorenthema. Uiteindelijk overwint het vuurtorenthema en komt de zon op. Het schip nadert de haven en de hoge toren komt dichterbij. Het vuurtorenthema beleeft zijn hoogtepunt als de opgekomen zon de vuurtoren verlicht.
7. VIIThe Colossus of Rhodes Een meters hoog beeld, volledig uit brons opgebouwd, dat was de colossus van Rhodos. Dit gigantische bouwwerk stond in de haven en legendes vertellen dat de schepen zelfs onder het beeld door voeren om in Rhodos aan te leggen. Dit deel begint met het smeden van de colossus. Het aambeeld heeft in dit deel dan ook een groot aandeel. Na een krachtig beginakkoord, wat tevens een verwijzing is naar de hoofdritmiek van het deel, wordt de colossus opgebouwd. Na de eerste opbouw volgt een houtpassage afgewisseld met de bassectie. Vervolgens keert de 7/8 maat ritmiek weer terug. Thematiek uit de eerste zes delen wordt chronologisch herhaald en vormt zo een terugblik op de wereldwonderen die al langs zijn gekomen. Na deze terugblikken keert het colossusthema terug en wordt het werk afgesloten met het hoofdthema uit deel één, met onder het slotakkoord de pauksolo uit deel vier.