Pleiades

Ter gelegenheid van het zevende lustrum van SHOT werd Poelman gevraagd een compositie te schrijven rond het getal 7. Het antwoord kwam met de mythe van de Pleiaden — de zeven sterren die elke winternacht schitteren, moeiteloos te zien vanuit zijn eigen achtertuin, en waaromheen de Grieken, zoals altijd, prachtige verhalen weefden.

Het getal wakkerde een lang gekoesterd idee aan: één enkel stuk, opgebouwd rond de zeven toonladdermodi, elk met zijn eigen unieke karakter. Zeven zussen, elk met haar eigen emoties en verhaal, pasten bij die zeven modi.

De Zeven Zusters & hun modi

• Maia — IonischDe oudste van de zussen. Zorgzaam en zacht, wakend over haar jongere zussen. Een stabiele persoonlijkheid, verbeeld in de tegenwoordig meest gehoorde en meest gebruikte modus.
• Sterope — MixolydischHaar naam betekent bliksem; ook wel Asterope genoemd, wordt zij verbeeld door deze heldere modus. Snelheid, plotselinge schittering en spanning passen allemaal bij haar energie.
• Taygete — DorischGeassocieerd met Artemis, de jacht en de wildernis. De Dorische modus heeft een gedisciplineerd maar krachtig karakter, net als de helderheid van een jaagster in de bergen.
• Alcyone — LydischVeranderd in een vogel en verbonden met de “Halcyon days” van kalme zeeën, hoort zij thuis in deze etherische modus die rust en transcendentie oproept. De Lydische modus is dromerig, lichtend en licht bovenaards (dankzij de verhoogde kwart).
• Electra — FrygischVerbonden met Troje (via haar zoon Dardanus) en de rouw om de verwoesting ervan. In sommige mythen verbergt zij haar ster uit verdriet. De klagende klank van de Frygische modus weerspiegelt haar lot. De Frygische modus heeft een gespannen, treurig, bijna tragisch karakter.
• Merope — AeolischDe enige zus die met een sterveling trouwde. Deze modus verbeeldt haar verdriet en kwetsbaarheid, maar ook de moed om haar eigen weg te kiezen.
• Celaeno — LocrischDe meest mysterieuze zus, instabiel en schimmig, soms zelfs nauwelijks zichtbaar. De Locrische modus is de meest dissonante van allemaal, een perfecte match voor haar nerveuze en opvliegende karakter.

Het verhaal van Orion

De compositie vertelt één verhaal in het bijzonder over deze Pleiaden: het verhaal van Orion, verteld door de zussen zelf via hun muzikale identiteiten.

Dag en nacht zwierven de Pleiaden over de aarde: ze vlogen door de lucht, renden door de bossen en rustten uit aan de oceanen en zeeën. Het leven was goed. Maar toen verscheen Orion. Sterk aangetrokken tot de mooie zussen, raakte hij geobsedeerd. In een poging hun aandacht en genegenheid te winnen, begon hij hen over de hele wereld achterna te zitten. De zussen waren dag en nacht op de vlucht en verlangden naar een moment van rust. Moe en rusteloos wendden ze zich tot Zeus en smeekten hem iets te doen.

Zeus gaf gehoor door de zussen van de aarde naar de hemel te verplaatsen, waar ze een sterrenbeeld werden. Bevrijd van Orion snellen ze dag en nacht van ster naar ster. Ondertussen maakte Orion op aarde jacht op elk dier. Gaia, beschermster van de aarde, stuurde een grote schorpioen om Orion te steken. Artemis, die zeer op Orion gesteld was, vroeg Zeus om ook hem aan de hemel te plaatsen. Zeus stemde toe, maar hij zorgde ervoor dat Orion, telkens wanneer hij ‘s nachts de Pleiaden achtervolgt, hen nooit zou vangen.